Kategori: Vergi Mevzuatı

Vergi ve ceza gelince paniğe kapılmayın. Ödemek isteyenlere uzlaşma yoluyla büyük indirim var! 2013 yılında vergi incelemesi sonucu kesilen vergi cezalarının yüzde 99’u, vergilerin ise yüzde 87’si silindi.

 2013’DE uzlaşma yoluyla cezanın yüzde 99’u, verginin yüzde 87’si silindi. Vergi ceza ihbarnamesini aldığınızda, isterseniz bir dilekçe ile cezayı yarıya indirtebilirsiniz.

BİR DİLEKÇE VE CEZADA YÜZDE 50 İNDİRİM

Vergi ceza ihbarnamelerinin tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde, vergi dairesine bir dilekçe vererek, vergi ve cezayı Vergi Usul Kanunu’nun 376. maddesine göre, vadesinde ödeyeceğinizi bildirirseniz;
– Vergi ziyaı cezasının birinci defada yarısı indirilir. Daha sonra gelen cezaların da 1/3’ü indirilir.
– Usulsüzlük ve özel Vergi ve cezadan kurtulma yolları cezalarında ise, her defasında 1/3’ü indirilir.

PANİĞE KAPILMAYIN

Vergi ve ceza gelince paniğe kapılmayın. Ödemek isteyenlere uzlaşma yoluyla büyük indirim var!
Yapılan indirimler, uzlaşma komisyonlarına göre değişiyor.
2013 yılında vergi incelemesi sonucu kesilen vergi cezalarının; Merkezi Uzlaşma Komisyonu tarafından, ortalama olarak yüzde 99’u kaldırıldı yani silindi. Vergilerin de, yüzde 87’si silindi.
Koordinasyon Uzlaşma Komisyonu’nda, cezaların yüzde 98’i, vergilerin ise yüzde 60’ı silindi.
Tarhiyat Sonrası Uzlaşma Komisyonu’nda ise cezaların yüzde 96’sı, vergilerin ise yüzde 24’ü silindi. Tarhiyat öncesi uzlaşmada da cezaların yüzde 94’ü, vergilerin de yüzde 6’sı indirildi.

UZLAŞMA NE?

Bir vergi ve ceza kesildiğinde, şahıs ya da şirketin mahkemede dava açma yoluna gitmeden, “Tamam ben bu vergi ve cezayı ödeyeceğim. Uzlaşma yolu ile pazarlık yapıp, belli bir kısmını kaldırmanızı istiyorum” anlamında başvuruda bulunmasını, idarenin de “Şu gün şu saatte gel. Karşılıklı pazarlık yapalım” demesini ifade ediyor.
Bu pazarlıkta, cezaların neredeyse tamamı, verginin de belli bir kısmı kaldırılıyor. Uzlaşılan yani kalan vergi ve cezanın vadesinde ödenmemesi, uzlaşmayı geçersiz kılmıyor.

İKİ AYRI UZLAŞMA VAR

Uzlaşma olayında; “tarhiyat öncesi” ve “tarhiyat sonrası” diye adlandırılan iki ayrı yöntem var. 
1. Tarhiyat Öncesi Uzlaşma:
İncelemenin sonuçlanma aşamasında, inceleme elemanı sorduğunda veya o sormadan mükellefin talebi üzerine yapılan uzlaşmadır. Vergi ceza ihbarnameleri tebliğ edilmeden mükellef uzlaşmaya çağrılır. Komisyonda, genellikle kıdemli vergi müfettişleri vardır. İncelemeyi yapan kişi uzlaşma komisyonunda yer almaz. 
2. Tarhiyat Sonrası Uzlaşma:
Vergi ceza ihbarnameleri tebliğ edildikten sonra talep edilebilen uzlaşmadır.
Bunlardan birinciyi talep eden, diğerini edemiyor. Ayrıca, belli bir sınırı aşan ve 3 milyon liraya kadar olan uzlaşmalar “Koordinasyon Uzlaşma Komisyonu”nun, 3 milyonu aşan vergi ve cezalar ise “Merkezi Uzlaşma Komisyonu”nun görev alanına giriyor.
Merkezi Uzlaşma Komisyonu; Gelir İdaresi Başkanı, başkan yardımcısı ve bir daire başkanının katılımıyla toplanıyor. Mükellef veya temsilcisi ile karşılıklı pazarlık yapılıyor. (Ayrıntılar için Bkz. Prof.Dr. Şükrü Kızılot – Av. Zuhal Kızılot, Vergi İhtilafları ve Çözüm Yolları, 23. Baskı, Ankara, 2014).

UZLAŞMADA İNDİRİM ORANI NEDİR?

Uzlaşmadaki indirimlere bakıp: “Demek ki uzlaşma olayında cezalar sıfırlanıyor ya da sıfıra yakın indiriliyor. Vergilerin de yarıdan fazlası hatta yüksek rakamlarda üçte ikisi kaldırılıyor” diye düşünmek doğru olmaz.
Tablodaki indirimler, yapılan indirimlerin ortalamasını gösteriyor. Bu da şu anlama geliyor;
– Cezaların, genellikle tamamına yakın kısmı kaldırılıyor.
– Vergilerde ise, dosyalar tek tek inceleniyor. Dosyanın durumuna göre, bazılarında vergide yüzde 3-5 ya da yüzde 10 indirim yapılıyor. Bazılarında da mükellefin haklı olma durumuna göre, yüzde 50-60 hatta yüzde 90-95 indirim yapılıyor. Sıfırlama bile olabiliyor.
Uzlaşma istenilmesi, uzlaşma olmadığı takdirde vergi mahkemelerine dava açılmasına engel değil.

Şükrü Kızılot / hurriyet.com.tr 

Ofis, dükkân, otel, fabrika binası, arsa, arazi, şirket binası ve depo gibi üzerinde (aktifinde) kayıtlı gayrimenkulü olanlar ‘bir taşla 13 kuş’ vuruyorlar.

Düşük bedelle gözüken gayrimenkulü, yüksek fiyata satıp ortaya çıkan kazançtan, kurumlar vergisi ödemiyorlar, KDV de yok. Böylece finansman sorununu çözüyorlar.

“BÖYLE bir yol var mı?” demeyin var!.. Düşük bedelle gözüken gayrimenkulü, yüksek fiyata satıyorsunuz ve ortaya çıkan kazançtan, kurumlar vergisi ödemiyorsunuz. KDV de yok. Finansman sorununu çözüyorsunuz. Sattığınız gayrimenkulü belli bir süre ile kiralıyorsunuz. Kira süresi bitince, gayrimenkul yüksek bir bedelle ama ödeme yapmadan, şirketinize devrediliyor. Bu aşamada tapu harcı da ödenmiyor.
Daha neler neler..

SATIŞIN DAYANILMAZ CAZİBESİ

Ofis, dükkân, otel, fabrika binası, arsa, arazi, şirket binası ve depo gibi üzerinde (aktifinde) kayıtlı gayrimenkulü olan ve özellikle “nakit ihtiyacı” bulunan ve “bankalardan kredi almakta zorlanan” şirketler, bu uygulamadan yararlanarak “bir taşla 12-13 kuş” vurabilirler.
Örneğin, işini büyütmek isteyen ya da nakde ihtiyacı olan bir KOBİ, aktifinde 500 bin liraya kayıtlı ama piyasa değeri 10 milyon lira olan binasını;
1- Bir leasing şirketine 10 milyon liraya satar.
2- 10 milyon lirayı tahsil edip, finansman sorununu çözer.
3- Satıştan doğan kazanç Kurumlar Vergisine tabi olmaz.
4- Satış işlemi KDV’den de istisna tutulur.
5- Satış işleminde, binde 20 yerine binde 4.55 “tapu harcı” alınır.
6- Satışın ardından, leasing şirketi ile sözleşme yaparak, sattığı binayı kiralar.
7-.Ödediği faizleri defterine masraf yazar.
8- Kira ödemesi KDV’den istisna tutulur.
9- Bilançosunda duran varlıklar 500 bin lira azalırken, dönen varlıklar 10 milyon lira artmış olur.
10- Bu tablo, kamu ihalelerinde   şirketin rasyolarını olumlu etkiler.
11- Kiralama süresinin bitiminde, binayı geri alır. O aşamada para da ödemez.
12- Binanın geri alımı da KDV’den istisna.
13- Binayı şirket üzerine alırken “tapu harcı” da ödemez.

KURUMLAR VERGİSİ İSTİSNASI

Şirketlerin leasing şirketine gayrimenkulleri satmasından doğan kazancın, tamamının kurumlar vergisinden istisna edilmesi için gayrimenkulün “en az iki tam yıl süreyle” şirket aktifte bulunma
koşulu aranmaz (Bkz. Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5/(1)-e maddesinin 6495 sayılı Kanun’un 42.maddesiyle değişen şekli).
Yapılan son değişiklikle, gayrimenkulün iki yıl elde bulundurulmasına bağlı yüzde 75 oranındaki kurumlar vergisi istisnası, iki yıl koşulu aranmadan yüzde 100 istisnaya dönüştürülmüştür.

KDV İSTİSNASI

Leasing şirketine satılan gayrimenkul, süre koşulu aranmaksızın, KDV’den de istisna olacak. Leasing şirketinin söz konusu gayrimenkulü kiraya vermesi karşılığında aldığı kira bedeli ve gayrimenkulü kiracıya geri satışı da KDV’den istisna tutulacak (Bkz. KDV Kanunu Md.17/4-y).
KDV istisnasının uygulanabilmesi için gayrimenkulün, finansal kiralama şirketlerince bizzat kiracıdan satın alınıp, geriye kiralanması ve kiralamaya konu gayrimenkulün mülkiyetinin, sözleşme süresi sonunda kiracıya devredilecek olması koşulları aranıyor.
Görüldüğü gibi, özellikle finansman ihtiyacı olan ya da gayrimenkulü “düşük değerle kayıtlı” olan ve bunu “güncel değerine” yükseltemeyen şirketler için “sat, kirala ve geri al” yöntemi son derece avantajlı.

KAYNAK:http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/24733309.asp#
Yazar :Şükrü KIZILOT

Muhasebe uygulamalarında yazar kasa fişi kullanılmak suretiyle çeşitli adlar altında yapılan giderler şirketlerde ve işletmelerde kar zararın tespitinde gider olarak dikkate alınmaktadır. Burada mükelleflerin dikkat ettiği husus kasa fişinin fatura düzenleme sınırının altında kalıp kalmadığıdır. Vergi mevzuatını derinleştirdiğimizde perakende satış fişleri ile ilgili olarak bazı kısıtlayıcı düzenlemelerin olduğu ortaya çıkmaktadır. Bu yazımda VUK açısından yazar kasa fişlerinin diğer bir isimle perakende satış fişlerinin hangi durumlarda gider kabul edileceği ve hangi durumlarda bu belgeler yerine fatura alınmasının gerekli olduğu hususlarına mevzuattaki düzenlemelere atıfta bulunarak yanıt bulmaya çalışacağım. Özellikle aşağıda detayı verilen muktezada personelin yapmış olduğu bazı harcamalar ile ilgili olarak perakende satış fişlerinin gider olarak kabul edilemeyeceği, bunlara ait KDV’nin de indirim konusu yapılamayacağı hakkında görüş verilmiştir.

VUK 232. Maddesinde “Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler :….Sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlar da fatura istemek ve almak mecburiyetindedirler. Yukarıdakiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tespit edilenlerden ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin 800 lirayı geçmesi veya bedeli 800 liradan az olsa dahi istemeleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir.” Şeklinde düzenleme ile hangi hallerde fatura düzenlenmesi gerektiğine ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. VUK 233. Maddesinde de “Birinci ve  ikinci sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerin fatura vermek mecburiyetinde olmadıkları satışları ve yaptıkları işlerin bedelleri aşağıdaki vesikalardan herhangi biri ile tevsik olunur.

1. Perakende satış fişleri; 2. Makineli kasaların kayıt ruloları; 3. Giriş ve yolcu taşıma biletleri.

Belge düzenlemelerine ilişkin temel mevzuat bu olmakla birlikte VUK’nunu  204 sayılı VUK Genel Tebliği ile uygulamaların nasıl olacağı açıklanmış olup perakende satış fişlerinin gider olması bazı şartlara bağlanmıştır. Buna göre “Mükelleflerin ticari faaliyetlerine ilişkin olarak; işyerlerinde kullanılmak ve tüketilmek amacıyla satın aldıkları (Kırtasiye, büro ve temizlik malzemeleri gibi) ve bedeli fatura düzenleme mecburiyetini belirleyen Kanuni haddi aşmayan diğer bir anlatımla perakende satış fişi (veya yazar kasa fişi) düzenleme sınırları içinde kalan mal ve hizmet bedelleri için düzenlenen perakende satış veya yazar kasa fişlerinin gider belgesi olarak kabul edilmesi 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin Bakanlığımıza verdiği yetkiye dayanılarak uygun görülmüştür. İşletmenin tüketimi dışında satışa konu olacak mal ve hizmetlerin alımlarında ise bedeli ne olursa olsun fatura düzenlenmesi defterlere faturalara dayanılarak kayıt yapılması gerekmektedir. “ Açıklamalarına yer verilmiştir.

Bu defa Gelir İdaresi Başkanlığı İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı Mükellef Hizmetleri KDV ve Diğer Vergiler Grup Müdürlüğü’nün 28/11/2011 Tarih ve B.07.1.GİB.4.35.17.01-35-02-685 Sayılı Özelgesi ile konuya ilişkin detaylı açıklamalar yapılmıştır. Verilen özelge de VUK uygulamaları açısından; mükelleflerin şehir içi ve dışındaki iş seyahatlerinde yeme, içme gibi harcamalarının kurum kazancının tespitinde gider olarak dikkate alınabilmesi için fatura ile tevsiki mecburi olduğu açıklanmıştır. KDV uygulamaları açısından da KDV kanununun 30/d maddesi uyarınca fatura kullanılması gereken durumlarda perakende fişi kullanılması halinde bunların gider olamayacağı nedeniyle KDV’ninde indirilmesi söz konusu olamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla mükelleflerin konu ile ilgili olarak daha hassas davranarak perakende satış fişi yerine fatura temin etmeleri yerinde olacaktır. Mükelleflerin bu talepleri doğrultusunda, mal ve hizmet sağlayıcılar bedeli ne olursa olsun istenmesi halinde fatura da verebilecek alt yapıyı oluşturacaklardır. Zaten uygulamada çoğu perakende satış yapan işletmeler müşteri talep etmeden fiş yada fatura tercihini alcıya sormaktadırlar. Daha sonra mali açıdan bir sıkıntı yaşamamak için perakende satış fişi yerine fatura talep etmek ve yapılan giderlerin faturaya dayandırılması daha yerinde bir tercih olacaktır. 

Kaynak: www.MuhasebeTR.com 

İnternet sitesi zorunluluğu başlıyor

Gümrük ve Ticaret Bakanlığı’nın bağımsız denetime tabi şirketlere yönelik internet sitesi açma zorunluluğu, 1 Ekim’de başlıyor.